آشنایی با اقامتگاه های محلی

دلایل استفاده از اقامتگاه های محلی:

از این نوع اقامتگاه ها، ممکن است به دلایل مختلفی از جمله یاری به اقتصاد جامعه محلی، نبود امکانات مناسب تر گردشگری در منطقه، کاهش هزینه سفر، ترجیح مسافران برای همسفر شدن با بومیان و... استفاده گردد.

آشنایی با اقامتگاه های محلی

انواع اقامتگاه محلی:

اقامتگاه های محلی به انواع مختلفی تقسیم می شوند که در این مطلب به شرح شرایط و وضعیت کلی آنها خواهیم پرداخت. انواع اقامت گاه های محلی عبارت اند از:

  • اقامت گاه تجهیز شده (اکولوژ)
  • خانه محلی
  • کلبه روستایی
  • کمپ

اقامت گاه تجهیز شده (اکولوژ):

اقامت گاه های محلی تجهیز شده که به عنوان اکولوژ یا اقامت گاه های بوم گردی نیز شناخته می شوند، نسبت به خانه های روستایی ساختار، امکانات و مدیریت مناسب تری دارند. این اقامتگاه ها معمولا کاروانسرا ها و یا خانه هایی هستند که برای گردشگران تجهیز شده و فعالیت اصلی آنها اسکان دادن مسافران است.

شرایط و امکانات معمول این خانه ها عبارت اند از:

  • وجود وسایل اولیه خواب از قبیل تشک و پتو به تعداد نسبتاً مناسب.
  • وجود لوله کشی آب و آب تصفیه شده.
  • معماری سازگار با معماری بومی منطقه.
  • امکان سرو غذاهای محلی.
  • وجود حداقل 1 سیستم گرمایشی از قبیل کرسی، بخاری نفتی، چراغ والور، شوفاژ و...
  • دارای حداقل یک سرویس بهداشتی ایرانی و حداقل یک حمام با زیرساخت های مناسب برای استفاده کلیه مهمانان.
  • آشپزخانه نسبتا ساده با امکان پخت وپز و گرم کردن غذا.
  • اسکان در اتاق های محدود این خانه ها به صورت گروهی و نسبتا فشرده و با تفکیک زنانه و مردانه.
  • عدم امکان تخصیص اتاق اختصاصی به خانواده ها در اکثر موارد.

خانه محلی:

خانه های محلی، اقامت گاه های ساده ای هستند که به قصد استفاده در صنعت گردشگری تجهیز نشده اند و مالکان بومی آنها، معمولا بدون ایجاد تغییری خاص در ساختار خانه خود، کل یا بخشی از منزل خود را در اختیار گردشگران می گذارند. این خانه ها عموما دارای تعداد اندکی اتاق هستند و امکان اختصاص اتاق اختصاصی در این خانه ها به مسافرین وجود ندارد.

شرایط و امکانات معمول این خانه ها عبارت اند از:

  • اغلب فاقد وسایل خواب از جمله تخت، تشک، پتو و... هستند. (همراه داشتن کیسه خواب در اکثر موارد لازم است.)
  • معمولا دارای سیستم گرمایشی مناسب نیستند. وسایل گرمایشی اکثر آنها بخاری نفتی، چراغ والور، بخاری هیزمی و... است.
  • تعداد سرویس های بهداشتی محدود است و اکثر آنها دارای 1 و یا نهایتا 2 سرویس بهداشتی هستند که به صورت مشترک مورد استفاده مسافرین قرار می گیرد.
  • معمولا دارای حداقل یک حمام هستند اما با توجه به ضعف سیستم گرمایشی، نمی تواند جواب گوی استفاده کلیه مسافرین در زمان محدود باشد اما با نوبت بندی می توان از آن استفاده کرد.
  • عموما دارای آشپزخانه ای ابتدایی هستند.
  • اسکان در اتاق های محدود این خانه ها به صورت گروهی و نسبتا فشرده صورت می گیرد. در این شرایط اتاق ها به صورت زنانه و مردانه تقسیم می شوند.
  • امکان تخصیص اتاق اختصاصی به خانواده ها وجود ندارد.
  • بعضی از این خانه ها در پوشش آنتن دهی موبایل قرار ندارند.

اما مزیت بزرگ استفاده از این خانه ها به عنوان اقامت گاه، آشنایی با زبان، فرهنگ، غذاهای محلی و آداب و رسوم منطقه مورد بازدید است.

کلبه روستایی:

کلبه ها معمولا در مناطق دورافتاده، ییلاقات و مکان هایی که هیچ گونه امکانات رفاهی وجود ندارد (یا بسیار محدود است) مورد استفاده قرار می گیرند. این کلبه ها معمولا خانه دوم روستاییان (و گاهی خانه اصلی روستاییان در مناطق دورافتاده) است. استفاده از کلبه، در مناطقی که هیچ گونه شرایط اقامتی دیگری مهیا نیست، بهترین انتخاب برای خبرنگاران است. از مزایای استفاده از این اقامت گاه ها، یاری به جامعه محلی و همچنین تجربه اقامت در دل خانه های مردمان روستایی است.

بعضی از مشخصات کلبه های روستایی عبارت اند از:

  • کلبه ها اغلب دارای برق و حتی گاهی آب لوله کشی نیستند.
  • اغلب فاقد وسایل گرمایشی مناسب هستند.
  • فاقد وسایل خواب از جمله تخت، تشک، پتو و... هستند؛ لذا به همراه داشتن کیسه خواب و زیرانداز لازم است.
  • اغلب فاقد حمام هستند و در صورت وجود نیز ممکن است به علل مختلف قابل استفاده نباشد.
  • حداکثر دارای یک سرویس بهداشتی هستند که معمولا دارای لوله کشی آب برای نظافت نیستند.
  • اکثر کلبه ها در پوشش آنتن دهی موبایل قرار ندارند.
  • معمولا یک یا دو اتاق بزرگ دارند و اسکان در این کلبه ها به صورت گروهی و فشرده صورت می گیرد. در صورت وجود بیش از 1 اتاق، اتاق ها به صورت زنانه و مردانه تقسیم می شوند.
  • امکان تخصیص اتاق اختصاصی به خانواده ها وجود ندارد.
  • کلبه ها معمولا فاقد آشپزخانه هستند.

کمپ:

کمپ ها، محل هایی برای برپایی چادر و اسکان موقت گردشگران در طبیعت هستند. اقامت در کمپ با وجود لذت فراوانی که به همراه دارد به معنی پذیرش سختی های اقامت در چادر مثل تغییرات ناگهانی شرایط جوی، استفاده از توالت صحرایی، استفاده از غذاهای کنسروی و... است. کمپ

کلیه چادرهای مورد استفاده خبرنگاران، به صورت دولایه بوده و توسط تیم پشتیبانی و یا تورلیدرها با یاری همسفران با در نظر دریافت کلیه شرایط ایمنی کمپینگ در طبیعت برپا می شوند.

در کمپ به یاد داشته باشید:

  • همراه داشتن کیسه خواب و زیرانداز، جزء جدایی ناپذیر اقامت در چادر است.
  • چراغ قوه یا چراغ پیشانی به همراه داشته باشید.
  • هنگام خواب، تمام وسایل خود (حتی کفش هایتان را) داخل چادر بگذارید.

مازیچال، اوروست تا چناربن و... از جمله مناطقی هستند که خبرنگاران برای اقامت همسفران خود اقدام به برپایی کمپ می نماید.

منبع: دالاهو

به "آشنایی با اقامتگاه های محلی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آشنایی با اقامتگاه های محلی"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید